قرآن کریم.
ابنبابویه، محمد بن علی (۱۳۷۶). أمالی. تهران: کتابچی.
اعلائی، سید علاءالدین (۱۳۸۶). «تاریخ در آینه قرآن (۲)». رشد آموزش قرآن، ش۱۶، ص ۳۲–۳۵.
جعفری، یعقوب (۱۳۹۴). «مردی که از دورترین نقطهی شهر آمد». درسهایی از مکتب اسلام، ش۶۵۳، ص ۲۲–۲۸.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۲). شریعت در آینه معرفت. ویراستار و تهیهکننده فهرست: حجهالاسلام حمید پارسانیا. قم: مرکز نشر فرهنگى رجاء.
ــــــــــــــــــــــــ (۱۴۰۲). تسنیم، تفسیر قرآن کریم، جلد ۷۰ (تفسیر سوره مبارکه غافر و سوره فصلت [آیات ۱–۳۳]). تنظیم: علیجان کریمی، روحالله رزقی شهرودی و سعید بندعلی. قم: مرکز نشر اسراء.
حرعاملی، محمد بن حسن (۱۴۲۵ق). إثبات الهداة بالنصوص والمعجزات. بیروت: مؤسسهالأعلمی للمطبوعات.
خزعل، جاسم و احمد (۲۰۱۴). «فقه التفویض فی قصه مؤمن آل فرعون». الجامعه العراقیه، ش۳۲، ج۳، ص ۸۷–۱۰۸.
الخطیب، عبدالکریم (۲۰۰۵). «مؤمن آل فرعون». الوعی الاسلامی، ش۲۶۳، ص ۵۳–۵۹.
رجب، مصطفی (۲۰۰۵). «تربیت در قصه مؤمن آل فرعون». الوعی الاسلامی، ش۴۶۰، ص ۵۶–۵۹.
سبحانی تبریزی، جعفر (۱۳۷۳). «سرگذشت پیامبران/وحشت از نفوذ آیین توحید». درسهایی از مکتب اسلام، ش۱۲، ص ۷–۱۹.
طبرسی، فضل بن حسن (۱۳۷۹ق). مجمعالبیان. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
عیاشی، محمد بن مسعود. تفسیر العیاشی. تهران: المکتبه العلمیه الاسلامیه.
فرجاللهیفر (۱۳۸۸). «آینه عبرت (۲۶): بنیاسرائیل در انتظار موسی7». درسهایی از مکتب اسلام، ش۱۲، ص ۳۴–۴۲.
فروزانفر و خطیبی (۲۰۰۱). «السمات الأسلوبیه فی قصه مؤمن آل فرعون». آداب الکوفه، ش۳۹، ص ۴۳۳–۴۵۲.
قمی، شیخ عباس (۱۳۷۹). نفسالمهموم. قم: ذویالقربی.
قمی، علی بن ابراهیم (۱۳۶۳). تفسیر القمی. قم: دارالکتاب.
مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی (۱۴۰۳ق / ۱۹۸۳م). بحار الأنوار (چاپ سوم مصحح). به کوشش سید ابراهیم المیانجی و محمدباقر البهبودی. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ (۱۳۶۲). بحارالأنوار. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ (۱۳۸۴). حیاهالقلوب. قم: سرور.
محلاتی، ذبیحالله. ریاحینالشریعه (در ترجمه بانوان دانشمند شیعه). تهران: دارالکتب الاسلامیه.
مشایخ، فاطمه (۱۳۸۱). قصصالأنبیاء. تهران: فرحان.
مقدسی، مطهر بن طاهر. البدء والتاریخ. بیجا: مکتبه الثقافه الدینیه.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
متقی هندی، علی بن حسامالدین. کنزالعمال فی سنن الأقوال و الافعال.