پژوهشگاه علوم وحیانی معارج علوم قرآن و تفسیر معارج ‪۳۰۶۰-۷۳۵۳ 5 2 2026 02 20 Analysis of Hope-Infusing Methods and Practical Solutions in the Holy Quran Focusing on the Great Taqsir Tasnim تحلیل شیوه‌های امیدافزایی و راهکارهای عملی در قرآن کریم با محوریت تقسیر کبیر تسنیم 81 102 241874 FA هادی یساقی دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم؛ دانشجوی دکتری فلسفه موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران 0009-0001-1608-3563 سید مهدی خلیلی دانش پژوه سطح سه مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی اسرا. Journal Article 2026 02 21 Hope, as the driving force of life and an essential element for human persistence and effort, in the contemporary era, which is accompanied by the spread of despair and anxiety, requires a root analysis in religious sources. This research aims to systematically explain the hope-infusing methods in the Holy Quran and provide practical solutions from it, using a descriptive-analytical method and relying on reliable interpretative and hadith sources. To achieve this goal, the key hopeful verses of the Quran were studied through content analysis, examination of the status of revelation, and related interpretative narrations. The findings of the study show that the Holy Quran, by presenting an educational system of hope, does not merely express generalities, but rather, by relying on central concepts such as divine infinite mercy, the certainty of opening after hardship, active trust, the afterlife perspective, divine guarantee for those who trust, the prohibition of despair, and the emphasis on the superior identity of the believer, provides a practical model for dealing with despair at the individual and social levels. Finally, these concepts were transformed into practical packages and practical solutions, and a six-dimensional operational model of Quranic hope was extracted, including the visionary, relational, verbal, behavioral, visual, and social dimensions. This model can be the basis for planning to strengthen resilience and spiritual vitality in Islamic society. امید به عنوان نیروی محرکه حیات و عنصری ضروری برای پایداری و تلاش انسان، در دوران معاصر که با گسترش ناامیدی و اضطراب همراه است، نیازمند واکاوی ریشه‌ای در منابع دینی است. این پژوهش با هدف تبیین نظاممند شیوه‌های امیدافزایی در قرآن کریم و ارائه راهکارهای عملی از آن، با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر منابع تفسیری و حدیثی معتبر انجام شده است. برای دستیابی به این هدف، آیات کلیدی امیدبخش قرآن با تحلیل محتوایی، بررسی شأن نزول و روایات تفسیری مرتبط، مورد مطالعه قرار گرفت. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که قرآن کریم با ارائه یک نظام تربیتی امید، صرفاً به بیان کلیات بسنده نکرده، بلکه با تکیه بر مفاهیم محوری چون رحمت بی‌کران الهی، حتمیت گشایش پس از سختی، توکل فعال، چشم‌انداز اخروی، ضمانت الهی برای متوکلان، تحریم ناامیدی و تأکید بر هویت برتر مؤمن، الگویی کاربردی برای مقابله با یأس در سطح فردی و اجتماعی ارائه می‌دهد. در نهایت، این مفاهیم به بسته‌های عملی و راهکارهای کاربردی تبدیل و مدل عملیاتی شش‌بعدی امید قرآنی شامل ابعاد بینشی، رابطه‌ای، گفتاری، رفتاری، تصویری و اجتماعی استخراج گردید. این الگو می‌تواند مبنای برنامه‌ریزی برای تقویت تاب‌آوری و نشاط معنوی در جامعه اسلامی قرار گیرد. https://maarij.isramags.ir/article_241874_75f90beb58f69f6e01b04d78d9919b94.pdf